Wat een storm was dat gisteren zeg. Mensen hebben doodsangst uitgestaan. in vliegtuigen die gingen landen en toch maar niet. Bomen zijn omgewaaid, 2 surfers vermist.

En ook vandaag gaat het nog even lekker verder hier. Files op de weg.
Ik wordt bang van dit weer. Hoewel ik veilig thuis zit. Mijn huis is mijn toevlucht en mijn veilige plek op dit moment.

Maar waar is het veilig voor je als je ook thuis niet veilig bent, of je daar niet uit je levensstorm kan komen? Waar schuil jij dan? Zoek je het in eten, sex, drank, roken of drugs? Ga je naar vriendinnen en roddelen over anderen die volgens jou geen leven hebben. Wat doe je?

Schuilen in Jezus armen, is dat het eerste waar je aan denkt na het lezen van de bovenstaande vragen? Ik kan dit lied mij zo goed herinneren omdat ik jong was en in de kerk wij een oude dame hadden die dan de zangdienst deed. Haar armen leken op die van mijn oude oma, weet je wel van die mee zwaai armen. Deze mevrouw was vol passie voor God en hoewel ik haar toen ik tiener was raar vond, denk ik nu nog vaak aan haar terug.

Schuilen in Jezus armen. Waar ben je meer veilig dan de enige die onvoorwaardelijk van je houdt. Die Zijn leven gaf voor jou daar aan het kruis. Ondanks dat Hij wist hoe wij nu leven, toch nog stierf Hij voor jouw.

Hoewel de storm hier nu nog verder gaat buiten. Kan ik je vertellen dat de storm van afgelopen jaar in mijn leven een stuk minder tekeer gaat. En dat omdat ik mocht schuilen in Jezus armen.

Ik wens je een fijne week toe,

Blijf dichtbij je Maker.

Dit lied laat je horen dat je veilig bent in Jezus armen.