Het herstel van mijn knie prothese, heeft een kleine tegenslag. Een pees bij mijn knie is overbelast.

Ik ben verdrietig, het herstel gaat al zo langzaam voor mijn gevoel maar gaat nu dus nog langer duren.

Ik moet eerlijk zeggen dat dit traject niet alleen lichamelijk maar ook psychisch pittig is. Ik wordt onrustig, en kom tot niets. Mijn hoofd is altijd al rommelig maar is nu heel rommelig zeg maar.

En nu dit erbij is niet zo fijn. Rust en koelen, dat zou de oplossing zijn.

Ik probeer woordpuzzels te maken en te lezen maar dat lukt ook nog steeds niet.

Geduld is niet een woord dat vooraan in mijn woordenboek staat. Dit hele traject lijkt een grote leerles, heb de les nog niet ontdekt, maar die ga ik vast een keer zien.

Waar ben jij niet zo goed in?

Liefs, Eveline