Denk aan hen….

Denk aan hen….

Denk aan hen die gevangen zijn.
Denk jij wel eens aan gevangenen overal in de wereld of denk je…. jammer dan eigen schuld dikke bult.??

Maar hoe zit het dan met de gevangenen die gevangen zitten om Gods naam? Bid jij voor hen?

Of denk je wel eens aan de gevangenen die niet lichamelijk gevangen zitten maar geestelijk, of zit jij zelf misschien gevangenen? Gevangen in oude patronen, schema’s zoals ze ze ook wel heel mooi noemen bij de therapie die ik volg. Ben jij wellicht een gevangenen van oude patronen die door gaan van generatie op generatie. Hoe fijn zou het zijn als iemand je dan eens bezoekt, met je praat en met je bid, toch?

Als je antwoord ja is, waarom laat je dan de gevangenen die echt vast zit in een gevangenis links liggen? Wellicht is dit ook een generatie op generatie verhaal….. Waarom laat je het oordelen over iemand in de gevangenis niet over aan God, daar is Hij tenslotte voor toch?
Hoe raar is het te denken dat jij wel recht hebt op vergeving hoe je ook gevangen zitten, dat jij recht hebt op compassie hoe je ook gevangen zit, maar iemand die lijfelijk vast zit zou dit niet hebben. Wat ben denk jij dat je meer bent voor God dan die gene in de gevangenis?

Het is een opdracht om ook gevangenen te bezoeken, hoe die gene ook gevangen zit. Om voor ze te bidden. Het staat verschillende keren in de Bijbel.

Hebreeën 13:3a spreekt er over en in Mattheüs 25:36 nog meer teksten of gevangen zijn op welke manier dan ook vind je HIER.

Advertenties

Mijn gastblog op Waardevol en Uniek.

NIET GEMAAKT OM ALLEEN TE ZIJN

Ik en gevraagd of ik gastblog wilde schrijven over waardevol en uniek. Uh ja natuurlijk leuk dat je dat vraagt. Maar toen…… waarover kan ik schrijven?? Mijn leven is niet spectaculair of heel speciaal, ik heb geen fancy job of zo. Ik ging denken en bedacht mij wat voor mij waardevol en uniek is. En ik kwam uit op het volgende wat ik met jullie wil delen.

Toen ik net getrouwd was wilde ik niets liever dan een gezin stichten. Maar de wens werd een nare droom die niet uit leek te komen. Na bijna 5 jaar kreeg ik mijn dochter, niet zonder slag of stoot maar het gebeurde. De gynaecoloog  vertelde dat hij het bijzonder vond, want de kans dat ik een kind zou krijgen op een natuurlijke manier was kleiner dan dat ik de staatsloterij zou winnen. Binnen 3,5 jaar tijd had ik 3 kinderen. Een wonder volgens de artsen en wetenschappelijk niet te verklaren. Maar dat hoefde van mij ook niet, ik wist wel beter.

In de tijd dat ik bezig was om een kindje te krijgen had ik andere bezigheden gezocht om mijn tijd te doden die ik over hield naast mijn baan op een woon- en leefgroep voor verstandelijk gehandicapten jongeren.  Een vrouw in de kerk vroeg mij een keer of ik mee wilde naar een kerkdienst in de gevangenis. In de gevangenis??? Ben je niet helemaal wijs of zo dacht ik. Ik tussen een stel gevangenen? NO WAY. Een aantal weken gingen voorbij en ik hield wijselijk mijn mond, maar het liet mij niet los. Toen ik op een dag boodschappen deed zag ik een magazine liggen met een titel van een artikel waar ik best van schrok.

                                                         Een moordenaar mijn vriend

Het eerste wat er door mijn heen ging was hoe gek moet je zijn om dat te zeggen. Hoe gek moet je zijn om daar je tijd aan te verspillen. Weken gingen voorbij en de dame uit de kerk kwam naar mij toe en vroeg het opnieuw of ik niet een keer mee wilde naar zo’n dienst in de gevangenis. Twijfel begon op te spelen. Ik was niet zo heel erg bezig met Gods woord in die tijd, maar ik wist dat er een tekst was waar staat, ik zat gevangen en gij hebt mij bezocht. Uiteindelijk ging ik mee met de vrouw van de kerk en kocht zelfs dat magazine. Ik ging nog een stap verder ik zocht contact met degene die het artikel had geschreven en voor ik het wist had ik een penvriend in de gevangenis in USA.

Nu ruim 25 jaar later schrijf ik nog steeds met gevangenen in USA. Met een van de mannen schrijf ik nu 17 jaar mee en heb ik 5 keer bezocht. Onze vriendschap gaat diep, op afstand weten we hoe het met elkaar gaat, en soms weet ik dat hij belt zonder dat we dat hebben afgesproken. Net als een vriendschap met iemand buiten kun je ook goede vrienden worden door brieven te schrijven en te telefoneren.

Mijn vriend is geen moordenaar, maar wel een geliefd kind van God net als jij en ik. Deze vriendschap is heel waardevol en best uniek. Het meest unieke is dat mijn man en hij het ook heel goed kunnen vinden. Ik voel mij een gezegend mens.

Hoewel ik soms denk dat mijn leven niet zo spectaculair, is het wanneer ik terugkijk toch meer spectaculair dan ik dacht, door de dingen die God in mijn leven heeft gedaan.

Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn, ook die gevangenen niet die daar jaar in jaar uit zit opgesloten in een hok.

Ook jij kunt iets voor een ander doen, ook jouw leven is waardevol en uniek genoeg dat God met je aan de gang wilt, dat HIJ je wil gebruiken om een ander tot steun te zijn in een moeilijke tijd. Luister naar Zijn stem, hoe stom iets ook mag klinken. Hij weet wat Hij doet in en voor je leven ( Jer 29:10-11)

Blijf dichtbij je Maker.

Eveline, dank je wel voor het schrijven van deze prachtige gastblog. Wil je meer blogs lezen die Eveline schrijft, neem dan eens een kijkje op haar website: lookaroundthecorner.

Vier kerst een keertje anders……

kerstgevangenis

Mattheüs 25:39b zegt: of in de gevangenis en hebben we U bezocht?’ 

Ben jij wel eens in een gevangenis geweest om iemand te bezoeken?

Ik wel, en geloof mij er gaat een wereld voor je open waar je liever buiten blijft. Ik heb het genoegen gehad mijn pen vriend  uit USA 5 keer te hebben mogen bezoeken.
Het was een zegen met een wrang einde. Wanneer je elkaar de laatste keer ziet en je moet afscheid nemen en niet weet wanneer je elkaar weer ziet, dan breekt je hart. Er blijft iets bij die gene van jezelf achter. Geloof mij dat doet pijn.

Nu de kerst eraan komt is het fijn dat je dat met iemand kan delen. Voor hen zit dat er niet in. Maar jij kan een lichtje zijn in deze tijd voor hen, maar ook voor hun familie. Hoe zou jij het vinden als je kind in de gevangenis zit en je kunt hem, of haar niet bezoeken. En dan komt het lichtje vanuit de wereld bij je kind binnen, een kerst kaart van iemand die aan hem of haar dacht.

Wil jij een bezoekje brengen met je lichtje bij een gevangene? Dat kan. Reageer onder dit bericht, of stuur mij een email naar lookaroundthecorner73@gmail.com  of naar een van de social media die je bovenaan de site ziet staan.

Ik geef je met liefde een adres van iemand die graag een lichtje met kerst in zijn cel ziet.

Meer info geef ik je hierover in een pb.

Doe jij mee? Breng jij een bezoekje met je lichtje aan iemand door middel van een kaart?

Geef jij gehoor aan Mattheüs 25:39b?

Ik hoop van je te horen,

Blijf dichtbij je Maker.