Vorige week mochten mijn man en ik genieten van de zon in Tenerife. Wat een zegen. Een week 22 graden met zon, en geen pijn in ons lijf. We mochten genieten van Gods schoonheid daar.

We mochten genieten in een mooi hotel, met alles er op en eraan.

Boven al mochten we genieten van de tijd samen, in rust.

Een prachtig uitzicht over de zee vanaf het terras.

Zoals met alles in het leven is er ook een keerzijde aan al dit moois.
Niet iedereen kan genieten van een mooi hotel met veel eten en een luxe kamer. Daar kwamen wij al snel achter toen wij een eindje gingen wandelen.

Dit is de andere kant van Tenerife, waar mensen wonen in krotten, en zelfs in de grotten.

Dankbaar zijn wij dat wij mochten genieten van een vakantie vol rust, zon en tijd voor elkaar. Terug naar het dagelijks leven viel deze week niet echt mee. We werden beide overvallen door extreme pijnen in ons lijf, en andere nare zaken van het leven die niet echt makkelijk zullen gaan worden.

Fijn weekend,

Blijf dichtbij je Maker.

Is jouw man chronisch ziek? Dan ben ik op zoek naar JOU. Ik wil graag je verhaal horen, hoe het is om een man te hebben die chronisch ziek is. Wat doet het met JOU, met je kinderen, je huwelijk. Hoe ga je hier mee om in je geloof. Waar ben je tegen aangelopen tijdens het opstarten van bijvoorbeeld de WIA. Of hoe anderen mensen op jullie reageren. Wat zijn je angsten, hoe sta je tegen over de financiën die ook gaan veranderen.

Stel je vragen….

Zoals de meeste van jullie weten is mijn man chronisch ziek. Hij werkt niet meer op kantoor. En is dus de hele dag thuis. Voor mij is het moeilijk te zien hoe hij vecht om op de been te blijven. Het doet pijn om dat aan te moeten zien. De opmerkingen van anderen om je heen. Het onbegrip.

foto bron: google

Wil jij je verhaal met mij delen? Zodat ik het met anderen kan delen, stuur dan even een berichtje naar: lookaroudthecorner73@gmail.com.

Ik wil naar aanleiding van jullie verhalen ( anoniem mag ook hoor) een indicatie maken waar mensen tegen aanlopen tijdens de ziekte wet, WIA aanvragen, toeslagen aanvragen, onvoorziene medische uitgaven. ik wil proberen antwoorden te vinden en die met jullie te delen. Maar boven al ben ik benieuwd naar wat het met JOU doet. Of mocht je iemand weten die hier mee leeft, schrijf mij dan wat het op JOU doet als buitenstaander.

Ik kijk uit naar jullie reacties, zodat wij samen anderen vrouwen kunnen helpen die nog aan het begin staan van het proces.

Fijne dag,

Blijf dichtbij je Maker.

Bewaren

Vanmorgen gingen wij met de honden naar de dijk. Wat boffen wij toch met waar we wonen. Zoveel groen om ons heen, de dijk op 5 mijn afstand met de auto.

Alles ziet er nu zo mooi uit buiten, te mooi om niet te delen.

Echt het was zo koud dat ik zelfs mijn sjaal over mijn hoofd moest doen anders vroren mijn oren eraf.

Zeg nu zelf dit is toch genieten. Ik kan echt genieten van al de seizoenen, qua kleuren en nu het ijs overal op. Echt prachtig.

Fijne dag,

Blijf dichtbij je Maker.

Toen ik als meisje van 15 jaar stage ging lopen voor mijn LBO opleiding, mocht ik dat doen bij het doven instituut Effatha in Zoetermeer.

Het was een stage van 1 week, maar met een impact voor het leven. In een week tijd kreeg ik een stoom cursus gebarentaal, niet van Effatha maar wel van de jongens die daar toen woonde in het internaat. Ik kwam in hun wereld en moest dus maar hun taal spreken. Tot op de dag van vandaag ken ik nog een aantal gebaren en het handalfabet. Mijn MBO opleiding sloot ik af met opdrachten in en over gebarentaal.
Nu van de week zat ik wat te neuzen op facebook en mijn oog viel op een naam van een man. Die naam ken ik!!!!! Het was A. uit van de groep van Effatha waar ik toen stage liep.

Ik ben zo vrij geweest om hem een pb te sturen, en wat schetste mijn verbazing, hij wist mij ook nog te herinneren.

Hoe raar kan het leven lopen, dat je na 28 jaar nog iemand herinnerd en dan ook nog mee in gesprek komt. Heb jij ook iemand die zoveel indruk op je heeft gemaakt dat je die gene na jaren nog weet ter herinneren?

Fijne dag,

Blijf dichtbij je Maker.