Op vakantie, heerlijk toch?!

Mijn man en ik gingen van de week samen een midweek weg. Heerlijk toch op vakantie??

Ik keek er naar uit, had er veel zin in even samen weg. Lekker de honden mee en wandelen en lezen.

Uh dat ging niet helemaal zo helaas. Ik werd vreselijk overprikkeld door a) het huisje, alles was nieuw dit huisje was niet het standaard Landal huisje wat je normaal hebt op een park dat ik niet echt kon, b) de sneeuw deed er nog een schepje boven op. Met als gevolg ik de eerste dagen moest wennen voor ik kon gaan genieten.

Het begint vaak al bij het inpakken en de reis naar de bestemming, veranderingen doen mij vaak geen goed. Mijn brein begint nog erger te malen dan normaal en er gaat van alles door mijn hoofd en dat is niet altijd positief. Nu door de sneeuw redden wij het niet om er om 3 uur te zijn, je moet tegenwoordig aangeven hoelaat je er bent ivm corona en de drukte verspreiding. Mijn stress level begint dan al te rijzen, want he tijd is tijd. Plus deze keer hadden wij een huisje geboekt maar er zijn ook speciale hondenhuisjes. Deze hadden wij bewust niet geboekt omdat daar een trap in het huisje zit en dat is precies wat ik niet wil. Plus je hebt daar alleen een douche, en een reden voor mij om naar een huisje te gaan is het bad. Het bad en de openhaard. Omdat het eerder is gebeurd dat wij opeens een ander huisje kregen, gaf dit voor mij dus een extra lading.

Al met al. Ik was vet overprikkeld om dingen die voor een ander moeilijk te bevatten zijn. Niet raar als je ook bedenkt dat maar 20% van de bevolking HSP heeft. En als je je beseft dat ik 25 prikkels per seconde opneem en jij maar 2. Alles wordt versterkt mijn geur, zicht, geluid, spierspanning, irritatie level, alles. Het licht van de sneeuw voelt als bliksem in mijn ogen en hersens. De emoties van iedereen door de sneeuw gaan door het dak en slepen mij daar in mee. Ik kan niet meer zonder zonnebril naar buiten wanneer de zon schijnt en zeker niet met de sneeuw. De reacties van mensen zijn verschillend, en dat maakt ook niet uit want ik zie of voel ze allemaal.

Dingen als naar een huisje gaan kunnen mij compleet van de leg maken. Hoe leuk ik het ook allemaal vind.

De prikkels van de reis, de nieuwe omgeving het uit mijn ritme zijn kosten mij zoveel energie dat het eigenlijk ipv opbouwend is het voor mij slopend is. En toch de dag voor vertrek geniet ik vaak wel, en haal ik de vorige dagen van het wennen in.

Misschien vraag je je af waarom ga je dan? Ik ben niet alleen, ik heb rekening te houden met anderen mensen om mij heen, plus ik weiger mijn leven in mijn huiskamer door te slijten tot de dag dat ik overlijd.

Ik probeer geen medelijden te wekken met deze blog. Wat ik probeer is als je herkent wat ik hierboven schreef bij jezelf of bij een ander, doe het niet af als extreem emotioneel of raar. Ga ik gesprek.

Maar boven al sluit jezelf niet op. laat je niet afpoeieren met je hebt een vorm van autisme of je bent gewoon wat overspannen misschien.

HSP is nog niet erkend en het kan even duren voor dat gaat gebeuren. Tot die tijd zal ik het moeten doen met een diagnose die eigenlijk niet klopt, maar als ik die niet op laat plakken, zal ik geen hulp krijgen. En zeker geen vergoedingen voor de hulp die ik wel kan krijgen wanneer iemand mij gelooft.

Samen delen maakt sterk, daarom hoop ik wanneer je dit bovenstaande herkend, laat je reactie achter, deel het blog. Want alleen wanneer je van je laat horen kan er iets gebeuren.

Liefs, Eveline

Adem in adem uit.

Adem in, adem uit. Zo moeilijk is dat toch niet zal je misschien denken. Ik kan je vertellen dat echt heel veel mensen niet goed ademen. Wat inhoud dat je lichaam constant in de stress modus staat. Ik hoef je niet uit te leggen dat dat niet goed voor je is. Zowel psychisch als lichamelijk kost dit veel voor je. Met als gevolg dat je immuunsysteem ook zwak wordt en je dus meer kans loopt om ziek te worden. .

Let dus goed op je ademhaling, je zult merken wanneer je bewust adem haalt je echt meer zult ontspannen.

Maar nu dit. Weet je dat iemand met HSP last kan hebben van hoe jij ademt. Dat klinkt heel raar ik weet het maar ik zal het proberen uit te leggen.

Wanneer ik met HSP met je praat en jij veel stress in je lichaam hebt, neem ik dat onbewust over en ga ook ik verkeerd ademen. Het is heel naar soms wanneer ik de stress van de ander voel, omdat ik er simpel weg niets mee kan. Als je bedenkt dat maar 20 % van de bevolking HSP heeft dan kan ik mij voorstellen dat je met deze informatie veel kunt.

Maar bedenk dus wanneer je stress voelt, dat je eens bewust naar je ademhaling gaat kijken.

Ontspan en wordt gezond zowel lichamelijk en psychisch.

Liefs, Eveline

HELP!!!!

De informatie giert je om je hoofd. Je wilt van alles lezen en doen. Dit moet dan en dat moet ook nog even maar hoe dan????

HELP!!!!

Waar moet je beginnen???

Voor de een is deze situatie soms het geval, maar voor mensen met ADD en HSP is dit dagelijkse kost. Je weet simpel weg niet meer wat, of waar je moet beginnen omdat je zoveel prikkels in een keer binnen krijgt. Ik noem bewust alleen ADD en HSP, omdat ik dit zelf heb er hier dus over kan praten. Ik ben geen expert in Autisme en aanverwante stoornissen. Ik ben ervaringsdeskundige omdat ik dus zelf ADD en HSP heb en mensen om mij heen verschillende vormen van autisme.

Hoe filter je wat???? Dit verschilt per dag. Hoeveel slaap heb ik gehad, wat voor gesprek heb ik gevoerd. Hoe gaat het met mijn gezin, vrienden etc.

Soms moet ik echt met recht even stoom afblazen. Dit kan op verschillende manieren. Het kan zijn door te wandelen, te tekenen, te schilderen, een brief te schrijven, te lezen of of of. Je begrijpt het al ook dat gaat dus niet zo eenvoudig.

Voor mij om te voorkomen dat ik overprikkeld raak zoals je dit noemt, ga ik iedere middag even een uur in het donker liggen met oordoppen in even geen prikkels. Ik kan dit doen omdat ik niet werk. Voor jouw is een uur misschien tijd die je niet hebt.

Maar….. er is bewezen dat een kwartier je afsluiten van licht, geluid en andere prikkels, je voldoende rust kunnen geven om verder te gaan voor een paar uur.

Wil jij dus voorkomen dat je overprikkeld raakt, paniek of angst aanvallen krijgt, gun je zelf dan op zijn minst dat kwartier per dag zonder prikkels.

Je mag voor jezelf kiezen, dat is niet raar of egoïstisch, dat is nodig om een fijn leven te kunnen leiden. Een leven zonder lijden van overspoeld worden van informatie op al je zintuigen.

Gun het jezelf, stop voordat je alleen nog maar kunt roepen HELP!!!!

Liefs, Eveline