foto bron: Google

Vandaag was een spannende dag. Ik kreeg een mammografie omdat er in beide borsten een bultje was te voelen. De huisarts dacht dat het niet iets ergs zou zijn maar voor de zekerheid, toch maar even een mammografie.

Na de mammografie moest er toch nog even een echo gemaakt worden voor de zekerheid. Tjonge dat is echt spannend.

Gelukkig is alles goed. Ik heb geen kanker. Maar de mevrouw die voor mij was die wel. Zij heeft in 2 borsten kanker en in een half uur tijd staat je hele wereld op zijn kop. Toen ik binnen was voor de mammografie werd voor haar de operatie voor volgende week gepland.

Het enige waar ik nu aan kan denken is…. hoe verwerk je zulk nieuws als deze mevrouw tegen over mij vandaag heeft ontvangen.

Hier gaat het leven door, voor hen denk ik dat het even stil staat.

Je hebt een gat in je hand, vaak betekend dat niet iets heel positiefs. Toch raar eigenlijk als je bedenkt dat de eerste mens een gat in Zijn hand kreeg voor uw en mijn zonde te dragen.

De gaten werden er in geslagen met spijkers, geen verdoving niets. Nee eerst werd Hij gemarteld voor u en mij. En toen om het af te maken werden er spijkers van behoorlijke dikte door de handen en voeten van Hem heen geslagen.

Toch raar eigenlijk dat in onze hedendaagse tijd een gat in je hand zo iets negatiefs heeft, terwijl het toen de redding van ons mens zijn betekende.

Of je dit verhaal van de mens die daar hing voor onze zonde gelooft of niet, het feit blijft dat Hij dagelijks wordt geroepen zonder dat wij er erg in hebben. Je kunt niet buiten lopen of het woord Jezus vliegt om je oren. God zou niet bestaan maar veel mensen vragen Hem dagelijks hun te verdommen.

Hoe raar is dit eigenlijk??? Je gelooft niet in God of Jezus, maar je roept Hem wel aan en Hij krijgt ook geregeld de schuld van dingen die wij mensen niet goed vinden gaan op deze aardbol.

Maar hoe zit het dan met ons, wij zijn geen robots, wij hebben een eigen wil gekregen van God. Terwijl Hij wist hoe slecht wij mensen zijn gaf Hij Zijn eigen Zoon voor ons.

We hebben een eigen wil, is dat misschien waarom zo veel  beroerd gaat op deze aarde?? Is dat waarom wij mensen vaak zeggen niet te geloven maar wel de schuld afschuiven op God omdat toch diep van binnen we echt wel weten dat Hij bestaat.

Wat denk jij???

Fijne Zondag,

Blijf dichtbij je Maker.

foto bron: Google

Het leven kan raar lopen. Je zet de tv aan of youtube of een ander digitaal kanaal en je hoort iemand spreken over genezing en je weet dat het over jou gaat.

Dat had ik met opwekking. Ik kijk nooit naar de genezingsdiensten. Ik heb altijd zo iets van als God mij wilt genezen dan doet Hij dat toch wel. Dit jaar ging het even anders. Ik lag op bed en keek naar opwekking via live volgen.

Opeens hoor ik daar dat dhr Koornsta moet bidden voor iemand die veel stress heeft, de gedachten niet kan stoppen darm problemen heeft en een vage pijn aan de rechter knie, en nog wat specifieke dingen. Ik ging recht opzitten en ik wist dat ben ik. Ik luisterde en op een gegeven moment voelde ik een warmte over mij heen komen toen hij begon te bidden en een soort stroom door mij heen gaan. Heel apart.

Nadien vertelde ik het mijn man en de psycholoog. En het is waar het is rustiger in mijn hoofd, mijn darmen doen het beter en de pijn in mijn rechter knie is over.

Wonderen bestaan dus nog echt.

Heb jij ooit zo’n ervaring gehad? Wil je die met ons delen. Laat het mij weten, dat kan via reageren onder het bericht of via het contact formulier als je niet wilt dat iedereen het kan lezen.

Ik wens je een fijn weekend toen,

Blijf dichtbij je Maker. Hij weet wat je nodig hebt.

Het leven is een rollercoaster van emoties. Soms is alles mooi en veilig en dan opeens zit je midden in een storm. Je moet keuzes maken die je niet verwacht had te moeten doen, of willen doen. Maar voor je eigen bestwil zijn sommige dingen gewoon even nodig.

Het leven doet soms pijn…. voor de een meer dan voor de ander. Iedere verandering neemt emoties met zich mee. Zo is het leven.

Soms wijst God je een weg die je niet had gedacht ooit te bewandelen, maar met vertrouwen zet je de stap. Hij weet wat goed voor je is, Hij wil het beste voor je.

Het leven hier is een rollercoaster. De verbouwing, keuzes maken hoe moeilijk ze ook zijn. Feest om het slagen van de jongens op school, dochter lief die geniet van het leven. Zo mooi je kinderen te zien ontplooien in wie ze zijn. Op naar de zomer vakantie, hoewel als ik nu naar buiten kijk ik daar niet zo heel veel van zie.

Het leven is mooi, ook als het soms wel eens pijn doet.

Blijf dichtbij je Maker.

Gods stem verstaan door alles heen. Soms snap je niets van van wat God van je vraagt. Soms denk je…. ja doei dat ga ik echt niet doen. Maar dan in de achterkant van je hoofd blijft dat stemmetje door gaan. Stop… houd er mee op…. of juist doe dit hoe tegen natuurlijk ook. Richt je op Mij…. niet op mensen.

Ik zag vandaag deze korte video en voor mij was het zo’n bevestiging dat je naar Gods stem moet luisteren omdat Hij weet wat goed voor je is. Ons heden is Zijn verleden.
Luister naar Gods stem hoe onlogisch het ook mag klinken.

Blijf dichtbij je Maker.

Het is al weer een tijdje geleden dat er een blog van mij verscheen. Drukte en strijd zijn de reden hiervan. Ik had even ook geen idee wat ik met jullie kon delen. Soms is het beter om even stil te zijn.

De afgelopen weken zijn de renovatie werkzaamheden door gegaan. Het blijft onrustig in huis en in de buurt, maar het einde lijkt inzicht. Wanneer je zoiets als een renovatie mee maakt merk je pas wat je huis of beter gezegd je thuis voor je betekend. Ik vind het echt vreselijk dat jan en alle man door mijn huis heen dendert en voor mijn huis langs, boven en beneden voorbij komen.
Normaal gesproken is het het heel rustig bij ons in het wijkje, nu hoorde je mannen schreeuwen en radio’s gallen met muziek waarvan ik niet eens wist dat dat nog gespeeld werd op de radio 🙂 .

Ik was dan ook blij met de uitvlucht kans zo nu en dan om ergens anders heen te kunnen. Zoals ik in een van mijn vorige bloggen schreef, een paniek aanval is geen pretje.  En dat is wat er nu wel gebeurde, dus de rust was fijn.
Ik heb respect voor de mannen die zo kei hard werken om het project snel af te krijgen.  Het is ongelooflijk wat die mannen voor werk verzetten.

Wat mij nog het meest verbaast is hoe verbaasd de mannen zijn wanneer je ze bedankt voor hun werk dat ze verzetten aan je huis en wanneer je zorgt voor een kop koffie en een koek. Je zou toch denken dat dat heel normaal is, maar helaas blijkt dat niet het geval meer te zijn. Zorgen voor elkaar in Nederland lijkt wat weg te vagen. We focussen ons op alles ver weg, maar de bouwvakker of de postbode die voor jou werkt lijken niet belangrijk.
Een stukje van Jezus liefde laten zien begint in het klein.
Wat doe jij om Zijn liefde te delen met de mensen dichtbij om je heen. Bied jij de pakketjes bezorger of je postbode een glas drinken aan met dit hete weer? Bedank jij de winkel medewerker voor het feit dat hij/zij zorgt dat jij zomaar kunt pakken wat je nodig hebt?

Kijk eens om je heen, dichtbij, wie kan jij Jezus licht laten zien???

Fijne dag,

Blijf dichtbij je Maker.