Je kent vast wel van die situaties dat je opeens ( vaak niet eens opeens) uit je slof schiet. Ik had dat van de week.

Ze gaan hier renoveren. Heel fijn natuurlijk, het enige probleem is dat de aannemer en de woningbouw het woord communicatie niet in hun woordenboek hebben staan. Er worden afspraken gemaakt en toezeggingen gedaan en er wordt er niet een na gekomen. Afgelopen week kregen wij om 17:05 op vrijdag een brief in de de bus dat wij de schuttingen weg moeten halen. Nu is het zo dat ons toe is gezegd dat wij noodschuttingen zouden krijgen. Maar je raad het al, niemand weet er van af. Ze zouden komen kijken over hoe ze dat het beste konden doen tussen de stijgers door, en je raad het al ze moeten nog komen. Maar oké wij hebben de voorschuttingen weg gehaald want 1 april zouden ze beginnen met graven. Al wie er aan de deur kwam, al wat er gebeurde je begrijpt het er gebeurde niets. Toen ik de dame die over dit alles gaat een paar vragen stelde, reageerde zij erg narrig en toen ik haar zei dat het niet mijn probleem zou moeten zijn dat zij zieken hebben en hun afspraken daar niet door kunnen na komen, werd ze heel boos, liep weg en zei: Ik krijg een burn-out van jullie. Ik denk het mijne van haar situatie. Maar je begrijpt, de sfeer wordt er niet beter op en ik wordt er niet vriendelijker op.
Je kunt je afvragen mag dit, is dit reëel, mag je als christen boos worden en ik denk dat het antwoord JA is. Ik denk dat wij als christenen ons zo vreselijk te kort doen door al de regels die wij opleggen dat we bekrompen leven en de plank compleet misslaan hoe het leven bedoeld is. Je mag er het jouwe van denken natuurlijk. Maar Ook Jezus werd boos, Hij gooide zelfs de tafels door de tempel.
Denk je dat God wil dat wij ons alles maar over onze kam laten scheren. Ik ben heel benieuwd naar jou antwoord hier op.
Fijne dag, Blijf dichtbij je Maker.








